Als ik van Utrecht naar huis fiets kom ik langs een boerderij waar langs de weg een Pinterestig bordje hangt waarop staat: ‘Gratis Mest’. Dat triggert mij op 2 manieren, positief (want: gratis) en negatief (want: mest). Terwijl ik verder fiets zit ik er over na te denken. Wat moet ik hier als willekeurige voorbijganger mee? En ben ik als willekeurige voorbijganger überhaupt de doelgroep van dit bericht? Zo denk ik er ook over bij het op tijd bezig zijn met pensioen…

Het gaf genoeg stof tot nadenken om mij de rest van de weg bezig te houden. Wat zou een goede reden kunnen zijn om gratis mest in te slaan? Toen ik na 20 minuten mijn fiets in de schuur parkeerde was ik tot 3 opties gekomen. Gratis mest is handig, want:

a) het herinnert je aan die retro kampeervakanties van vroeger ‘bij de boer, krek dat is’t’;
b) je bent 1 van die vele Nederlanders die fan is van gratis, maakt niet uit wat;
c) je wil dit jaar eindelijk succes boeken met je moestuintjes van de lokale supermarkt.

bezig zijn met pensioen

Bij de laatste optie kon ik me wel wat voorstellen. Want ik had genoeg afleveringen van Maartens Moestuin gekeken vorig jaar om te constateren dat ik dit jaar toch echt wat aan bemesting zou moeten doen wilde ik mijn vergeten groenten een redelijke kans op succes gunnen. Een lastige vervolgvraag diende zich aan. Want hoeveel gratis mest heb ik dan nodig? Een emmer? Een kruiwagen? Moet ik er een aanhangertje inclusief kennis met auto EN trekhaak voor charteren? Is het asociaal als ik op een doordeweekse donderdagavond de volledige voorraad halveer? Wat doe ik als ik toch tekort kom? Bestaat er nog zoiets als ‘kwaliteitsmest’ waarbij die van volbloed Arabieren beter is dan die van de gemiddelde verzorgpony?

Nu weet iedereen dat als je jezelf te veel vragen gaat stellen het een kwestie van tijd is voor je ten onder gaat aan keuzestress. Met als enig alternatief het overgaan tot of volledige ontkenning, of de orde van de dag (Netflix). Zo vergaat het mij in ieder geval wel iedere keer als ik een hip restaurantje moet regelen. Als ik me in een vlaag van paniek bedenk dat het moment om bezig te zijn met pensioen en dit allemaal goed te regelen steeds dichterbij komt. En als ik langs de ‘gratis-mest-boerderij’ kom. Ik weet dat het goed voor me zou zijn er een besluit over te nemen, maar ik moet toch echt zelf gaan lopen inschatten wat nou genoeg voldoening geeft in mijn leven. En hoe ik het vervolgens praktisch moet aanpakken.

Na enig onderzoek in de zelfhulpsectie van Google blijkt de beste remedie bij keuzestress: stop met uitstellen en start gewoon. Begint eer ge bezint. Dan word je vanzelf handiger in het aanpakken van lastige vraagstukken met veel te veel opties en meningen. Of het nu gaat over koffietentjes, mesthoeveelheden óf pensioenspaarplannen.

Afgelopen zaterdag bekeek ik dan ook vastberaden de 3 courgetteplanten en het hoekje pluksla (en vooruit, ook die armoedige stek watermeloen) en stapte vervolgens op de fiets richting Utrecht. De hoeveelheid mest die ik nodig zou hebben voor mijn vierkante-meter-moestuin paste waarschijnlijk precies in mijn fietskratje.

Annelies Huisman blogt over Pensioenhacks & bezig zijn met pensioen:

Je met pensioen bezighouden kan prima de hele dag door. Je moet alleen in situaties verzeilen waardoor je een linkje kunt leggen. Bezig zijn met pensioen, terwijl je eigenlijk, tsja, over iets anders nadenkt. Easy. #pensioenhack

Wij doen ons best om correcte en actuele informatie te geven. Ondanks constante zorg en aandacht is het mogelijk dat informatie die wordt gepubliceerd onvolledig of onjuist is. Wij aanvaarden geen aansprakelijkheid voor onjuiste of onvolledige informatie. Ook aanvaarden wij geen aansprakelijkheid voor een verkeerd gebruik of verkeerde interpretatie van de informatie in de blogs.

Deel dit blog